When life takes flight

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Na mijn terugkomst uit Finland raakte alles in een stroomversnelling, veel grote spannende dingen die ervoor zorgde dat mijn focus even niet meer bij de blog lag. Toch bleef ‘ie steeds in mijn achterhoofd zitten. Inmiddels is de wind wat gaan liggen en ik heb ik weer wat meer tijd om lekker creatief bezig te zijn en mijn blog nieuw leven in te blazen. Let’s do this!

Diploma

Ik behaalde mijn diploma! Er viel een zware last van mijn schouders, het was gelukt. Een vakantie of extreem luieren zat er helaas niet in, de volgende stap moest meteen genomen worden. Werk. Het geld moest blijven binnenkomen dus er zat best wat druk op de pan. Daarnaast kom je meteen met velen tegelijk op de arbeidsmarkt terwijl die voor ergotherapeuten niet zo heel gemakkelijk is. Je moet dus concurreren met je klasgenoten (raar!). De eerste stress viel weg toen ik een mail kreeg om een vervanging te komen doen op de stageplaats waar ik ook mijn eindwerk heb geschreven. Die heb ik natuurlijk met veel liefde aangenomen! Ondertussen reageerde ik op vacatures en ging op sollicitatiegesprekken, got to get that job-security folks!

Verbazend snel kwam er een tweede job op mijn pad, een in het ziekenhuis die vrij perfect aansloot met hetgeen ik graag wilde doen. Ik werk graag in de geriatrie (ouderen) en ook geestelijke gezondheidszorg trekt me aan. De psycho-geriatrie heeft dit alles met als dikke plus dat de job-invulling ook nog eens heel leuk is. Ik besloot het vervangingscontract en de nieuwe job 50/50 te gaan combineren, zo kwam ik aan 100% jobtime en het leek me haalbaar en super tof!  😀

Het werkende leven

Nog geen week nadat ik wist dat ik was geslaagd kon ik beginnen. De terugkeer op mijn oude stageplaats ging vrij vlot waar ik in het ziekenhuis alles nog moest leren. Die eerste maand was spannend, vreemd en extreem vermoeiend. Daar sta je dan, een échte ergotherapeute, met alle verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Ik heb veel geslapen die eerste maand, dus uberhaupt weinig tijd om veel persoonlijk leven te hebben. Maar ik vond het gaaf en onwijs leerzaam, ik begon me steeds iets comfortabeler te voelen in de rol van ergotherapeute en begon langzaam mijn draai te vinden.

Stress en balans

De weken gingen voorbij en steeds voelde ik me wat rustiger en meer op mijn plek op de twee werkplaatsen. Toch kon ik het thuis niet loslaten en eiste het heen-en-weer reizen en schakelen tussen de 2 jobs zijn tol. Ik begon zachtjes aan oververmoeid te raken. Wanneer ik dan thuis kwam zette ik mezelf ook nog aan om nieuwe ideeën en therapievoorbereidingen te maken/bedenken (waar uiteindelijk niet veel van kwam door vermoeidheid).  Dat frustreerde me natuurlijk mateloos omdat ik zoveel inspiratie kreeg en bijleerde in het werkveld. Aan het einde van maand 4 werd het me echt wel duidelijk dat deze manier van werken niet haalbaar zou zijn op de lange termijn. Hoe veel ik ook van beide jobs kon genieten en hoeveel kansen ik ook zag om zaken uit te proberen of op te bouwen moest ik even aan mezelf denken. Gelukkig kwam toen het nieuws dat de ergotherapeute die ik verving voldoende was genezen zodat zij haar job terug kon opnemen en mijn contract dus afliep. Dat was toch, ookal is afscheid nemen rot, wel een opluchting.

Terug naar de blog

Nu heb ik voor het moment even een halftijdse baan, een tijdelijke pas op de plaats en wat rust voor mezelf. Eventjes bijkomen, de batterij opladen. Hierdoor heb ik al wel leren herkennen wat ik aankan en wat een beetje teveel is, maar ook wat ik graag wil in de toekomst op het vlak van werk. Een goede les om te leren. Het is echt heel moeilijk te erkennen dat je het niet aankan als alles waar je mee bezig bent leuk is! Hopelijk ga ik binnenkort weer voltijds aan de slag maar dan met betere voorwaarden (zoals een lunchpauze met collega’s in plaats van op de fiets) en binnen 1 organisatie. Yes!

Al na een paar dagen halftijds op de bank te chillen en op te ruimen thuis wilde ik meteen de blog terug opnemen. Grappig dat wanneer er zich meer ruimte voordoet ik er altijd naar terug kom. Ik had zin om creatief bezig te zijn en dit alles met jullie te delen. Het is zo fijn om te zien dat de views eigenlijk niet extreem verminderd zijn in mijn afwezigheid, en ook in mijn mailbox nog vanalles leuks te vinden was. Het geeft me zoveel plezier dat anderen mijn site ook tof vinden en er iets voor zichzelf af kunnen halen. Ik vind het zo gaaf om te horen dat anderen een DIY hebben gemaakt die ik hier heb laten zien of een recept van de blog hebben gemaakt!

Ook werd ik heel bescheiden van de aanvragen die ik mocht ontvangen tot samenwerkingen met bedrijven. Ik ben me bewust dat ik maar een kleine blog ben in het enorme bloggerslandschap maar blijkbaar toch aantrekkelijk genoeg voor verschillende bedrijven. Ik kan al verklappen dat er leuke samenwerkingen op komst zijn die ook nog eens winacties met zich meebrengen! Woohoo! Én dat ik in een studieboek kom met mijn blog, hoe zot is dat! 😀

 

Tot snel, it’s good to be back!

Xx Caroline

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *