Kymmenen Päivä // 10 days

Wow, ongelofelijk! Ik ben al 10 dagen in Finland! Hoe snel kan de tijd gaan? Hoog tijd om eens wat van me te laten horen!

Het begon natuurlijk allemaal woensdag 3 februari met een toch wel moeilijk en emotioneel afscheid op Schiphol. Want ja…je weet eigenlijk nooit helemaal precies waar je aan begint met zoiets en afscheid nemen van je vriend en familie is niet gemakkelijk.

En ondanks dat ik heel veel zin had om te vertrekken keek ik wel een beetje op tegen de reis, het overstappen en al de bagage. Dat bracht wel wat stress mee, maar gelukkig is alles extreem soepel verlopen.

Ik had de hele rij voor mij alleen en kreeg zelfs nog wat te drinken in het vliegtuig. Super chill en prachtig uitzicht!
Voor ik het wist stond ik in Stockholm en werden we met een bus naar een ienie-mini vliegtuigje gereden.

IMG_20160203_150858_1

Binnen een klein uurtje was ik van Stockholm in Turku waar mijn twee tutors me stonden op te wachten. Zij zijn ergotherapie studentes die door de school in Turku aan mij waren toegewezen. Ze kwamen me ophalen, hebben me naar Retrodorm gebracht, mijn starters pakket opgehaald en me meteen naar de supermarkt gebracht. Dat maakte de hele situatie zoveel gemakkelijker, echt super fijn!

Met alle zenuwen en stress heb ik niet heel veel foto’s of filmpjes gemaakt maar ik heb toch een klein filmpje gemaakt met hetgeen wat ik heb.
Zet de kwaliteit even op zijn hoogst, dan kun je hem het best zien 🙂

De eerste dag was erg indrukwekkend maar ik werd ontzettend goed opgevangen. De tutors hadden meteen 2 Belgische meisjes mee naar de supermarkt genomen zodat ik hun kon ontmoeten en ik direct ook wat contacten had. En of het niet toevalliger kon, dit waren twee meisjes die ook ergotherapie studeren en praktisch hetzelfde schema als ik hebben. Zij hebben mij ook al ongelofelijk veel geholpen met mijn weg te vinden en alle basis zaken te regelen zoals een ziekenhuisafspraak, buskaart en schoolzaken.

Maar ik en mijn richtingsgevoel blijft toch wel een lastige combinatie… zo heb ik al eens 2 uur in de buurt rondgelopen van het gebouw maar het niet gevonden..*zucht*
Gelukkig waren er wat vriendelijke Finnen die mij hebben geholpen. Die route zal ik nu niet snel meer vergeten 😉

Verder hoop ik binnenkort al wat meer artikelen te plaatsen want ik heb al wel genoeg te vertellen, nu enkel nog de tijd vinden 🙂 Ook hoop ik morgen nog even met mijn camera op pad te kunnen gaan zodat ik nog een filmpje in elkaar kan zetten.

Moi Moi!

Xx Caroline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *