Coming back from an exchange

welkom thuis

Precies twee weken geleden trok ik de deur van mijn kamer in Turku (Finland) achter me dicht. Mijn telefoon vertelt me nog iedere dag hoeveel dagen ik al weg ben, de automatische aftel-kalender is helaas inmiddels een “optel-kalender” kalender geworden en ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen hem te verwijderen.

Vertrekken op uitwisseling/erasmus is eng, dat weet iedereen. Het is ook logisch omdat je naar een plaats toe gaat waar je (waarschijnlijk) nog nooit bent geweest, er misschien wel voor het eerst alleen op uit trekt en je geen idee hebt wat je te wachten staat.

Één ding is een geruststellende gedachte: ook al wordt het een groot fiasco, je bent binnen een paar maanden weer thuis.

Terugkomen van een erasmus is een ander verhaal en niet per sé een super “happy to be home” ervaring. Want de geruststellende gedachte geldt hierbij niet, je laat dit stukje leven dat je afgelopen maanden hebt opgebouwd achter. Je kunt uiteraard nog eens terug gaan naar het land, de plaats, de mensen opzoeken, maar het wordt nooit meer zoals je het die paar maanden hebt gehad.

13288307_1145835875467609_1094354803_o

Nu, na twee weken vraag ik me soms af….is het écht gebeurd? Zat ik dik twee weken geleden nog in de Finse sauna, genoot ik van de prachtige natuur en deed ik een club-tour met alle lieve mensen die ik daar ontmoette?

Realiteit slaps you in the face, ineens terug naar school moeten, de koffers uitpakken en terug in je normale ritme zien te komen. Ik kijk ondertussen nog veel terug naar alle foto’s, filmpjes en alle andere leuke dingen die ik in de afgelopen maanden heb verzameld. De Facebookgroep van Retrodorm (mijn accomodatie) wordt ook steeds meer een tranentrekker door alle lieve en emotionele berichtjes van de studenten die na mij vertrokken, de officiële leegloop is gestart.

Maar ik geniet ook erg van het terug thuis zijn. Het voelt weer een beetje als “nieuw”. Uiteraard minder avontuurlijk dan erasmus, maar toch weer een start van een nieuw hoofdstuk.

Je kan iedereen weer terug zien die je de afgelopen maanden enkel via facebook hebben kunnen volgen, praten in je eigen taal, dingen eten waar je naar verlangt hebt en terug in je eigen buurt rondlopen.
Gelukkig waren mijn weken heel goed gevuld met vooral leuke dingen. Ik moest eerst even doorbijten om mijn thesis afgemaakt, gedrukt en ingeleverd te krijgen maar daarna had ik heerlijk de vrijheid om te doen wat ik wilde. Winkelen, het kot verbouwen, knutselen voor de blog, picknicken in het park, lekker koken, naar de rollerdisco en een feest van Radio Modern, ik hoef me niet te vervelen.

13260152_1138436866207510_4750605485121475065_n

Het is wellicht de meest dubbele ervaring die ik tot nu toe heb meegemaakt, aan de ene zijde het pijnlijke gevoel dat de fantastische ervaring voorbij is, aan de andere kant de blijdschap om iedereen weer te zien en je “normale” leventje terug te hebben. Maar wees gerust, dit klinkt nu misschien vrij melo-dramatisch maar dat is het niet (of tenminste niet altijd). 😉 Ik ben vooral dankbaar, van mijn kruin tot mijn tenen ben ik dankbaar.

Wat een lucky bastard ben ik om 3,5 maand in Turku te hebben mogen wonen, om te kunnen reizen, leren en lachen met nieuwe vrienden. Wat een gelukszak (voor mijn Vlaamse vrienden) ben ik om de erasmusbeurs te krijgen en de support van iedereen rond mij. En wat een gelukkig mens dat ik met zo’n liefde terug wordt onthaald. ❤

Xx
Caroline

One thought on “Coming back from an exchange

  1. Laura schreef:

    Heel herkenbaar! Toen ik na 5 maanden NYC terug kwam voelde het echt alsof de tijd hier had stil gestaan en kwam ik echt een beetje in een zwart gat ondanks het super leuk was om familie en vrienden weer te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *